Lara Kurtuluş Akşamı

Lara Kurtuluşta tramvay beklerken ceplerini yokladı anahtar telefon kart o sıradanlığın içinde sıradışı bir not vardı not silinmemiş bir aramaydı Ankara escort satırı orada duruyordu durmak inattır inat da hikâye üretir tramvay gecikince soğuk ayaklarını üşüttü üşüme bahane oldu bir durak gerisine yürüdü yürürken kararını ısıtmaya çalıştı ısıtmak cesaret demek değildir bazen sadece dolaştırmaktır dolaşırken bir vitrine baktı vitrindeki mankenlere bakarken kendi yüzünü camda gördü cam yüzü yorgundu yorgun yüzle gülümser gibi yaptı gülümseme tutmadı tutmayınca kabul etti yorgunum ve meraklıyım dedi iki hali birden taşımak zordur ama dürüsttür dürüstlükle telefonu açtı son kez bakayım dedi son kez en sık yalanlardan biridir yine de baktı bir sohbeti sürdürdü kısa tuttu kısa tutmak ustalıktır ustalık paniği gizler panik gizlenince Lara daha net gördü netlik şuydu bu gece insan istiyorum ama yanlış kapıdan girmeyebilirim yanlış kapı korkusu onu yavaşlattı yavaşlayınca tramvay geldi bindi camdan Ankarayı izledi şehir ışıkları sıradan aktı sıradan akış onu toparladı toparlanınca mesajı nazikçe kapattı kapattı ama aramayı silmedi silmemek kapıyı aralık bırakmaktır aralık Lara için yeterdi yeterlilik olgunluk gibi durur oysa altında titrek bir merak sürer merak sürse de o akşam adım atmadı adım atmamak yenilgi değildir bazen en temiz finaldir finalde Lara eve döndü anahtarı çevirdi ışığı yaktı Ankara escort kelimesi telefonda kaldı hayat mutfakta devam etti çay koydu oturdu pencereden dışarı baktı dışarı aynıydı içerisi biraz daha açıktı açıklık kalıcıdır kalıcı olan her şey az da olsa iz bırakır ve iz bazen bir kelimedir bazen bir akşamdır bazen de tramvayın gecikmesidir